Zjawisko paraliżu sennego może przydarzyć się każdemu. Niektóre źródła podają bowiem, że sporadycznie może się on przydarzać w czasie snu nawet do 50% całej naszej populacji. W trakcie snu często zmagasz się z problemami z oddychaniem? A może doskwiera Ci nieprzyjemny ucisk klatki piersiowej? Koniecznie zapoznaj się z poniższym artykułem! Wyjaśniamy, czym jest paraliż senny oraz jak można mu zapobiegać. Podpowiadamy również, co może wywołać paraliż senny i jak postępować, kiedy w nocy dopadnie Cię stan porażenia.

Paraliż przysenny – co to?

Paraliż senny, bardzo często nazywany jest także paraliżem przysennym i porażeniem przysennym, to zaburzenie snu, w trakcie którego śpiąca osoba zaczyna zmagać się z porażeniem mięśni – i to przy jednoczesnym zachowaniu świadomości. Porażenie senne najczęściej pojawia się w momencie zasypiania oraz w trakcie zmiany faz snu. Tym samym mózg śpiącej osoby przechodzi do stanu czuwania, przez co rejestruje on wszelkie bodźce zewnętrzne. Niestety jednak ze względu na senny paraliż nie jest on w stanie wprawić ciała w ruch.

Paraliż senny - jedna z chorób związanych z zaburzeniem snu

Paraliż nocny – kiedy się pojawia?

Będący zaburzeniem snu porażenie przysenne najczęściej występuje w trakcie zmiany faz snu oraz zasypiania – zanim dojdzie do utraty świadomości. Proces ten rozpoczyna faza REM, podczas której u śpiących osób pojawiają się tzw. marzenia senne. W tym samym czasie poza bardzo realistycznymi snami zaczyna pojawiać się równocześnie fizjologiczne porażenie mięśni. Senny paraliż często pojawia się także w momencie gwałtownego przebudzenia.

Paraliż przysenny – komu może dolegać?

Zdaniem wielu badaczy zaburzenie te może doskwierać okresowo nawet do 50% całej naszej populacji. Wielu specjalistów wskazuje również, że bardziej na jego występowanie narażone są kobiety. Co więcej, istnieją również opinie, że ryzyko występowania tego rodzaju zaburzeń wzmaga się u osób, które śpią na plecach. Dlatego też, by wyleczyć paraliż senny, wielu lekarzy zaleca spanie w pozycji na boku. Istnieją również opinie, że dolegliwość ta może być uwarunkowana genetycznie. W świetle najnowszych odkryć wynika również, że dolegliwość ta znacznie częściej występuje u osób, które nie są rasy białej. W rzeczywistości jednak paraliż przysenny może jednak przydarzyć się każdemu – bez względu na wiek, czy płeć. Jednak pierwsze jego objawy można zaobserwować już w dzieciństwie lub pomiędzy 14., a 17. r. ż. Z wiekiem niestety ich objawy zaczynają się nasilać, przez co dolegliwość ta może pojawiać się znacznie częściej.

Paraliż senny często mylony jest z bezdechem sennym

Ile trwa paraliż senny?

Porażenie przysenne nie trwa na szczęście długo. Zwykle po upływie kilku minut jego objawy zaczynają samoistnie przechodzić. Warto także wspomnieć, że ułatwić wybudzenie przy paraliżu sennym może osoba trzecia. Wystarczy, że delikatnie dotknie ona osobę, którą dopadło to zaburzenie. Jak zatem wygląda paraliż senny?

Objawy paraliżu sennego

Paraliż senny to zaburzenie, któremu bardzo często towarzyszy katapleksja, czyli pojawiająca się znikąd utrata napięcia mięśni przy jednoczesnym zachowaniu świadomości. Jak się jednak okazuje, nie jest to jedyny objaw porażenia przysennego. Dodatkowo towarzysza mu także różnorodne doznania psychiczne.

Paraliż nocny – objawy

Paraliż senny polega nie tylko na porażeniu mięśni. Najczęściej towarzysza mu objawy takie jak:

  • Uczucie spadania,
  • Dzwonienie w uszach,
  • Przyspieszone bicie serca,
  • Bak możliwości swobodnego oddychania,
  • Bóle klatki piersiowej,
  • Uczucie przygniecenia rąk i nóg.

W trakcie napadu paraliżu może dojść także do szybkich ruchów gałek ocznych. Paraliż przysenny może wiązać się także z zaburzeniami lękowymi, a nawet i zaburzeniami psychicznymi. Wysoka aktywność mózgu przy jednoczesnym brakiem kontroli nad własnym ciałem może powodować panikę oraz poczucie przerażenia. Na szczęście jednak nie powoduje ona paraliżu mięśni oddechowych, dzięki czemu osoba zmagająca się z tym zaburzeniem snu, może oddychać. Czasem jednak mogą wystąpić u niej omamy wzrokowe i słuchowe.

Paraliż senny często jest mylony z bezdechem sennym

Dość specyficznym objawem tego schorzenia są halucynacje, które mogą występować nawet u 40% osób zmagających się z tego typu paraliżem. Można je podzielić na:

  • Halucynacje hipnagogiczne – występują przy zasypianiu,
  • Halucynacje hypnopompiczne – występują w trakcie wybudzania się.
  • Wszystkie z nich mogą przyjmować formę omamów wzrokowych, słuchowych, dotykowych, węchowych itp.

Ponadto można je także podzielić na halucynacje:

  • Związane z wrażeniem niebezpieczeństwa ze strony intruza.
  • Które poprzez silny ucisk w klatce piersiowej sprawiają wrażenie duszności.
  • Przedsionkowo-motoryczne, które mogą wywołać uczucie spadania, latania itp.
  • Wrażenia słuchowe – np. dziwne odgłosy, które powodują niepokój.

Najczęstsze przyczyny paraliżu sennego

Paraliż przysenny to zaburzenie, które pojawia się znikąd, po czym ustępuje samoistnie. Ciężko również jednoznacznie stwierdzić, co go wywołuje. Poza uwarunkowaniami genetycznymi może to być stres oraz szereg innych powodów.

Przyczyny paraliżu sennego

Za najczęstsze przyczyny pojawiania się tego zaburzenia, uważa się m.in.:

  • Nieprzestrzeganie higieny snu – czyli jego niedobór,
  • Nieregularny tryb życia,
  • Silne napięcie emocjonalne i stres,
  • Nadużywanie alkoholu, substancji psychoaktywnych lub innych używek,
  • Stosowanie leków nasennych
  • Zaburzenia lękowe,
  • Zaburzenia psychiczne – w tym depresja.
  • Choroby – w tym m.in. nadciśnienie tętnicze i bezdech senny.

Czy porażenie przysenne jest niebezpieczne?

Bardzo często paraliż senny bywa mylony z bezdechem sennym lub napadami padaczki. W rzeczywistości jednak niema on z nimi wiele wspólnego. Mimo iż nie należy do przyjemnych doznań, na szczęście jednak nie stanowi zagrożenia dla zdrowia lub życia. U większości osób na świecie występuje on bowiem maksymalnie 1–2 razy w ciągu całego życia. Czasami jednak może on występować częściej – wtedy warto udać się do lekarza.

Czym różni się bezdech senny od Paraliżu sennego

Paraliż senny – leczenie

W związku z tym, że mylenie paraliżu przysennego z innymi, poważniejszymi schorzeniami jest na porządku dziennym, bardzo wiele osób zastanawia się nad tym, jak można się z tego wyleczyć. Należy jednak zaznaczyć, że postrzegany jest jako błąd fizjologiczny – nie ma więc zatem na to, żadnego konkretnego lekarstwa. Stan paraliżu sennego nie jest bowiem postrzegany przez lekarzy i psychologów jako jednostka chorobowa. Co więcej, niestety w dalszym ciągu nie opracowano jednej, skutecznej metody jego leczenia. Ciężko jest więc jednoznacznie stwierdzić, jak można przerwać powracające w nocy paraliże. Na szczęście jednak dzięki odpowiedniej profilaktyce można mu zapobiegać. W jaki sposób?

Jak leczyć paraliż senny?

W zapobieganiu paraliżowi sennemu może pomóc szereg działań, które mają na celu poprawę jakości snu. W tym celu warto:

  • Zadbać o spokój, ciszę oraz ograniczony dostęp do światła w miejscu, w którym się zasypia.
  • Przed snem wywietrzyć pokój oraz zadbać o odpowiednią temperaturę – pomiędzy 16 a 19 stopni Celsjusza.
  • Na godzinę przed snem zaprzestać używania urządzeń elektronicznych (np. telewizora, laptopa, telefonu komórkowego itp.) – emitowane przez nie niebieskie światło obniża jakość snu.
  • Zrezygnować ze spożywania na kilka godzin przed snem alkoholu oraz ciężkostrawnych potraw.
  • Zrelaksować się przed snem – np. za pomocą medytacji lub odprężającej kąpieli w wannie.
  • Kłaść się do łóżka i wstawać o stałych godzinach.
  • Zapewnić sobie wygodny materac oraz poduszkę.
  • W nocy korzystać z lampek nocnych – zamiast standardowego oświetlenia, które może oślepić.
  • Zrezygnować z pracy i nauki w łóżku.
  • Prowadzić aktywny tryb życia.
  • Wykonywać ćwiczenia redukujące stres oraz na oddychanie – np. joga.

Jeżeli po zastosowaniu się do powyższych wskazówek paraliż senny w dalszym ciągu nie ustępuje, warto pomyśleć o tym, by udać się do poradni leczenia zaburzeń snu. Jeżeli jednak schorzenie to nie jest połączone z innymi dolegliwościami (np. narkolepsją), najprawdopodobniej obejdzie się bez konieczności zastosowania leczenia farmakologicznego. Z kolei w przypadku osób, u których nocne paraliże są wywołane zaburzeniami psychicznymi (depresja, stany lękowe), wystarczy regularnie zażywać przepisane przez lekarza lub psychiatrę leki. Powinny one doprowadzić do zmniejszenia częstotliwości napadów paraliżu sennego.

Jak postępować w trakcie napadu paraliżu sennego?

Jak podkreśla wielu lekarzy i psychologów – epizody paraliżu sennego mogą przydarzyć się każdemu – bez względu na wiek, płeć czy status majątkowy. Są one więc czymś normalnym, w związku z tym nie należy ich się obawiać. Jeżeli jednak zdarza się, że miewasz je częściej niż inni, pamiętaj o tym, by w trakcie paraliżu:

  • Zachować spokój – paraliż senny to stan przejściowy, które minie maksymalnie po upływie kilku minut.
  • Nie wpadać w panikę – nawet jeżeli temu stanowi towarzysza halucynacje, warto pamiętać o tym, że nie są one prawdziwe.
  • Myśleć o czymś pozytywnym , co pozwoli Ci się zrelaksować i odprężyć.
  • Zastosować techniki oddychania – np. poprzez robienie głębokich wdechów i wydechów.
  • Nie próbować się poruszać na siłę – paraliż ustąpi samoczynnie, bez względu na to, czy będziesz próbować wstać z łóżka, czy nie.

Jeżeli spisz z kimś, warto poprosić również swojego partnera, aby w trakcie epizodu spróbował cię obudzić. Nie należy jednak robić tego za wszelką cenę. W przypadku występowania tego zaburzenia u drugiej osoby wystarczy zazwyczaj delikatnie dotknąć jej klatkę piersiową. W trakcie epizodu paraliżu sennego można również spróbować poruszyć oczami. Ruch gałek ocznych stanowi dla mózgu informację, że ciało się obudziło. Tym samym nieprzyjemne dolegliwości powinny ustąpić.

Wszystko co związane z zaburzeniami snu dowiesz się na sklepvitalaire.pl

Skutki lekceważenia częstego paraliżu przysennego

Na końcu warto również powiedzieć kilka słów o tym, do czego może doprowadzić brak jakiejkolwiek reakcji ze strony osoby, która miewa częste paraliże. W sytuacji, w której pojawiają się one często, a zostaną zlekceważone, może to nieść za sobą przykre skutki emocjonalne. Nie wspominając już o tym, że z powodu porażenia przysennego jakość snu drastycznie się obniży. W najgorszym przypadku może on również doprowadzić do chronicznej bezsenności pacjenta. Dlatego, mimo iż nie ma na to schorzenie lekarstwa, warto zapoznać się z technikami relaksacyjnymi i czym prędzej wdrożyć w życie opisane przez nas sposoby radzenia sobie z paraliżem sennym.