Bezsenność 

Bezsenność jest dolegliwością, której przyczyną może być zbyt wysoka temperatura panującą w pomieszczeniu lub niewywietrzony pokój. Jednak najczęściej przyczyną problemów ze snem są zdrowotne dolegliwości, np. bezdech senny, choroby układu oddechowego, pokarmowego, choroby reumatyczne czy nadczynność tarczycy.

Bezsenność a niewydolność serca

Przyczyną bezsenności może być lewokomorowa niewydolność serca. W takim przypadku chora osoba nie może spać na płasko, ponieważ serce nie jest w stanie przepompować krwi, która zgromadziła się w płucach. Chory doświadcza duszności, które wybudzają go ze snu.

Bezsenność a astma

Kłopoty ze snem mogą powodować przewlekłe schorzenia płuc, np. astma. W tym przypadku napady duszności występują zazwyczaj w nocy. Także obturacyjna choroba płuc związana jest ze spłyceniem snu nocnego, a także skróceniem całkowitej długości snu w nocy.

Bezsenność a nadczynność tarczycy

Zbyt wysoki poziom hormonów tarczycy, może przyczynić się m.in. do przyspieszenia rytmu serca czy niepokoju. To z kolei powoduje bezsenność.

Bezsenność a zgaga

Dolegliwość ta może powodować nawet kilkukrotne wybudzanie w ciągu nocy. Pogarsza samopoczucie, wpływa na komfort życia oraz kondycję całego organizmu. Dodatkowo w pozycji leżącej utrudnione jest przełykanie i objawy nasilają się. Osobę chorą budzi kaszel oraz uczucie dławienia.

Bezsenność a stres

Życie w stanie ciągłego niepokoju albo przeżycie silnego stresu emocjonalnego także może przyczynić się do kłopotów ze snem. Wtedy w ciągu dnia pojawiają się problemy z koncentracją i pamięcią, osłabienie motywacji oraz uczucie dużego wyczerpania.

Zaburzenia snu , rodzaje, objawy, leczenie. Sklep Vitalaire - leczymy bezdech senny

Paraliż senny

Paraliż senny to zaburzenie snu, które występuje w trakcie zasypiania albo przechodzenia ze snu w stan czuwania. Charakteryzuje się porażeniem mięśni przy zachowaniu świadomości.

Czym dokładnie jest paraliż senny?

Paraliż senny nazywany jest także paraliżem przysennym albo porażeniem przysennym i występuje w momencie, kiedy bezwład całego ciała występuje w nieodpowiednim momencie, czyli przy gwałtownym wybudzaniu się w fazie REM albo w trakcie zasypiania, kiedy nie doszło jeszcze do utraty świadomości.

Paraliż przysenny powoduje, że osoba, która doświadcza go, jest w pełni świadoma, jednak nie może nic powiedzieć, ani się poruszyć. Zjawisku temu prawie zawsze towarzyszy przyspieszony rytm serca oraz uczucie strachu. W wierzeniach ludowych uważano, że paraliż przysenny to zmora nocna, która przychodzi i siada na klatce piersiowej swojej ofiary, próbując ją udusić. Wrażenie ucisku na piersiach jest także nierzadkim objawem paraliżu. Zdarza się, że pojawiają się także omamy słuchowe, wzrokowe i dotykowe.

Paraliż przysenny - przyczyny

Paraliż senny to swego rodzaju błąd fizjologiczny, który w większości przypadków występuje jednorazowo i samoczynnie. Czynniki, które zwiększają ryzyko występowania paraliżu przysennego to:

  • silne napięcie emocjonalne i długotrwały stres,
  • niewłaściwa higiena snu - nieregularne pory snu, zbyt późne kładzenie się spać, brak snu,
  • uzależnienie od substancji psychoaktywnych, leków i alkoholu.

Zdarza się jednak, że paraliż przysenny nawraca i pojawia się z niepokojącą częstotliwością. Kiedy tak się dzieje, najlepiej zasięgnąć porady specjalisty, gdyż zdarza się, że paraliż mylony jest z napadami padaczki lub bezdechem sennym, który może zagrażać zdrowiu lub życiu.

Paraliż senny - leczenie

Zjawisko to nie jest postrzegane jako jednostka chorobowa, zatem nie można mówić o leczeniu go, jednak istnieje kilka sposobów, aby zniwelować nieprzyjemne doświadczenia, kiedy już się pojawiły. Aby szybciej się wybudzić, należy wykonywać szybkie i gwałtowne wdechy i wydechy albo skoncentrować wszystkie swoje siły oraz całą wolę na poruszeniu palcem u stopy lub dłoni - w momencie, kiedy człowiek jest w stanie poruszyć przynajmniej jednym mięśniem, paraliż natychmiast mija.

Lunatykowanie

Lunatykowanie (somnambulizm) jest zaburzeniem, które polega na pojawianiu się w trakcie snu aktywności ruchowej, mającej charakter automatyczny. Czasem ogranicza się jedynie do siadania na łóżku. Zwykle jednak obejmuje także codzienne czynności, np. chodzenie, ubieranie się czy mówienie. 

Lunatykowanie - przyczyny

Do przyczyn tego zaburzenia zalicza się w szczególności czynniki genetyczne, czyli występowanie lunatyzmu w rodzinie czy uwarunkowania rozwojowe, ale także stosowanie środków psychotropowych, nadmierne spożywanie alkoholu, napojów zawierających duże ilości kofeiny, niedobór snu, nieregularne godziny snu oraz silny i długotrwały stres.

Istnieje hipoteza, według której przyczyną lunatykowania jest nieprawidłowe działanie neuronów serotoninergicznych. Odpowiadają one za proces zapadania w sen oraz budzenia się. Spowodowane to może być np. wzrostem zakwaszenia krwi, które spowodowane jest osłabieniem oddychania.

Lunatykowanie - objawy 

Co do zasady lunatykowanie ma miejsce podczas snu wolnofalowego, a dokładnie w trakcie fazy snu NREM - w ciągu pierwszych 1-2 godzin od chwili zapadnięcia w sen. Podczas epizodu lunatykowania, osoba doświadczająca go, może mieć otwarte oczy, może nawet podejmować próby rozmowy z domownikami. Należy jednak podkreślić, że lunatyk nie ma świadomości tego co robi. Po przebudzeniu nie pamięta, co się działo. Epizody wstawania z łóżka trwają od kilku do kilkudziesięciu minut. Charakterystyczne jest to, że poruszającego się po pokoju lunatyka, bardzo ciężko wybudzić. 

Może wydawać się, że lunatykowanie nie jest groźnym zaburzeniem. Zdarzają się jednak bardzo poważne przypadki. Ze względu na to, że osoba nie wie co czyni, może doświadczyć jakiegoś urazu, np. przewrócić się lub uderzyć o jakiś mebel. Może dojść nawet do tego, że osoba lunatykująca będzie chciała opuścić mieszkanie, np. przez okno lub balkon.

Lunatykowanie - leczenie 

Niestety nie ma jednoznacznego sposobu leczenia tego zaburzenia. Pomocne może okazać się zachowanie odpowiedniej higieny snu. Należy również unikać przed snem angażujących aktywności, np. korzystanie z telefonu lub laptopa. Najlepiej także nie spożywać zbyt obfitych posiłków przed zaśnięciem. Warto również zadbać o to, aby w sypialni panowały warunki sprzyjające lepszemu zasypianiu. Do pomieszczenia nie powinny docierać zbyt intensywne hałasu lub światło. W pokoju powinna także panować optymalna temperatura.

Koszmary nocne i lęki senne

Koszmary i lęki senne to dwa osobne zjawiska, które występują na różnych etapach snu. Pierwszy problem wiąże się bezpośrednio ze snami, pojawiającymi się w fazie snu REM. Są bardzo wyraźne i często wracają te same wizje, kiedy człowiek widzi siebie w sytuacjach zagrożenia. Po przebudzeniu się osoba jest w pełni świadoma i potrafi przypomnieć sobie wszystkie nawiedzające ją koszmary. W przeciwieństwie do lęków sennych nie pojawiają się w tym przypadku takie relacje, jak mówienie lub krzyczenie podczas snu. Nie ma także nadmiernej ruchliwości czy innych objawów, które wskazywałyby na aktualne przeżycia.

Inaczej sytuacja wygląda w przypadku lęków. Występują one w fazie nREM, a po wybudzeniu osoba nie pamięta czego doświadczenia. Towarzyszy im uczucie strachu i przerażenia, a obrazy są zazwyczaj niedokładne, przez co nie można wskazać źródła negatywnych emocji. Zjawisku temu może towarzyszyć krzyk, duszności, a nawet wstawanie z otwartymi oczami, będąc dalej we śnie. Stan ten mija po kilku minutach, choć zdarza się, że trwa nawet kilkanaście.

Przyczyny lęków sennych i koszmarów

Źródeł tych zaburzeń może być naprawdę wiele. Często stany te dotyczą dzieci, ale ich występowanie nie musi być związane ze strachem lub traumami, a stadium rozwoju, w jakim aktualnie znajdują się. Około 12 roku życia problem ten mija samoistnie. Jeśli utrzymuje się lub przybiera na sile, warto skonsultować dziecko ze specjalistą. 

Wśród przyczyn tego typu zaburzeń jest także choroba afektywna dwubiegunowa i depresja. Z kolei w trakcie leczenia tych schorzeń, powodem wystąpienia lęków oraz koszmarów mogą być niektóre leki psychotropowe. Z tego względu najlepiej poinformować psychiatrę o występowaniu tego typu zaburzeń. Za koszmary i lęki bardzo często odpowiada także prowadzony tryb życia, chroniczny stres, silne emocje, a nawet zwykłe zmęczenie.

Sposoby na zaburzenia snu

Znając przyczynę, należy wyeliminować czynniki, które nie pozwalają przespać całej nocy. Warto także wprowadzić stałą porę kładzenia się do łóżka oraz wyeliminować z sypialni elektroniczne sprzęty, które emitują niebieskie światło. Najlepiej także zrezygnować z alkoholu i kofeiny, w szczególności wieczorem i nie spożywać obfitych oraz ciężkostrawnych posiłków.

Zaburzenia snu to problem, który wpływa na jakość całego życia. Nie tylko oddziałują na samopoczucie, ale także pozbawiają energii i utrudniają koncentrację, dlatego warto z nimi walczyć.